Η οποιαδήποτε πυρκαγιά δεν μπορεί να κάψει τα όνειρα των ανθρώπων, ακόμη κι αν αυτά είναι από χαρτί.
Not any fire can burn people's dreams, even if they are made of paper.

Marilena Rapanaki

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Ασπρόμαυρες Ψυχές


Περίληψη  - Ασπρόμαυρες ψυχές
Μυστικά που θάφτηκαν στις αμμουδιές της μακρινής Κοπακαμπάνα, όμως ο αέρας στο πέρασμά του έχει την δύναμη να τα  ξεσκεπάσει. Έρωτες που ανθίζουν στην Αθήνα, με τα χρόνια μαραίνονται αλλά δε πεθαίνουν. Συνεχόμενες ανατροπές αποδεικνύουν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η γαλήνη αναζητείται στο Αιγαίο, μεταξύ της Κρήτης και της Μήλου.
Ένα ατύχημα αλλάζει τη ζωή του Χάρη για πάντα. Η διαφορετικότητα τον οδηγεί στο περιθώριο, όμως βρίσκει στο πρόσωπο του γιατρού του έναν ανέλπιστο σύμμαχο. Μια γοητευτική γυναίκα ενώνει τους δυο άντρες, με το παρελθόν της να την κυνηγά.

Το πάθος και ο φόβος πάνε παρέα σε μια αφήγηση χωρίς ανάσα. Η αγάπη είναι αδύνατον να σβηστεί με μια γομολάστιχα. Ένας θάνατος που θα σώσει ζωές… Έγκλημα που θ’ αγγίξει την τελειότητα ή μήπως όχι ;   

Σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία! 

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Το σκίζει και πετά

Το σκίζει και πετά


Μια τέτοια νύχτα
που αργοσβήνουν τ’ άστρα
μπλέκεται ο αέρας με τα αγριόχορτα
δάκρυα ποτίζουν το δέρμα
το ρολόι σταματά.
Εικόνες περνούν αδιάκοπα
βρέφος σε καρό κουβέρτα
παιδί με σκισμένα γόνατα
κοπέλα με ροζ όνειρα
γυναίκα με καριέρα.
Κοιτάζει στον ορίζοντα
μα ο χρόνος δε κυλά                                                 
σιχαίνεται το δέρμα της
το σκίζει και πετά.  


                             Μ.Ρ.

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Θέλω τα μάτια σου να βλέπω



Να πιω τη μέντα από τα χείλη σου που στάζει
που με καλεί απόψε στο δικό σου ουρανό
να με πλανέψει μ’ ένα χάδι
και μ’ ένα όνειρο που φτιάχτηκε για δυο.

Θέλω τα μάτια σου να βλέπω
την καρδιά μου στα χέρια σου απαλά ν’ αφήσω   
με αιμάτινες κλωστές μια κουβέρτα να σου πλέξω
και στο πλάι σου να πέσω.

Κι αν κάποια στιγμή ξυπνήσω
τα μάτια σου ξανά ν’ αντικρίσω
όταν ο χρόνος μας τελειώνει
η αγάπη δυναμώνει.

46o Φεστιβάλ Βιβλίου

https://www.facebook.com/bookia.gr/videos/1525430670853069/


46ο Φεστιβάλ Βιβλίου - ήμασταν όλοι εκεί!



Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Το χαμόγελο σου



Η αμυγδαλιά ξανά θ’ ανθίσει
στον ίσκιο της γλυκά να μας κοιμίσει
να έρθει το φεγγάρι να μας βρει
να μοσχοβολάμε γιασεμί.

Το χαμόγελο σου είναι δίνη
που στο φως του μέσα με τυλίγει
πριν ανάσα βγάλω θα εκραγεί
η ανάγκη που σε νοσταλγεί.

Χόρευες στη μέση της πλατείας
σε κοιτούσαν οι περαστικοί
ήσουνα κατάξανθη οπτασία ηδονή ονειρική, αχ μαγική
ήσουνα κατάξανθη οπτασία ηδονή ονειρική, αχ μαγική.      

Τι κι αν πέρασαν γοργά τα χρόνια ;
τα μαλλιά σου μοιάζουνε με χιόνια
γύρω σου παίζουν μπάλα τα εγγόνια
μα η λαχτάρα μας πάντα θα ζει.

Μ.Ρ. 

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Δυο γλάροι


Στις άδειες λέξεις γύρω μου
στη μοναξιά του κόσμου μου
δυο γλάροι με χαϊδεύουν.

σαν μαριονέτες τ’ ουρανού
με τ’ άρωμα του αλμυρού
τα πελάγη έχουν φωλιά
και τα πλοία συντροφιά.

Προχωρώ με τ’ άγγιγμα τ’ ανέμου
για μια χώρα μακρινή
ο φόβος μέσα μου φουντώνει
μικρό παιδί που μου μουτρώνει.

Τρέφομαι με τη φυγή
μαγεύομαι με τη σιωπή
φίλοι μου είναι δυο γλάροι.

Στις άδειες λέξεις γύρω μου
στη μοναξιά του κόσμου μου
δυο γλάροι με χαϊδεύουν.

Τρέφομαι με τη φυγή
μαγεύομαι με τη σιωπή
φίλοι μου είναι δυο γλάροι.

Μουσική: Γιάννης Αργυρόπουλος
Στίχοι: Μαριλένα Ραπανάκη